Activiteiten 2003
F3b 2003
F3B wedstrijd op 15 Juni op Vliegbasis Woensdrecht (de laatste voor onze vereniging)
Een beter cadeau hadden de deelnemers op deze Vaderdag niet kunnen krijgen: Prima vliegweer en een prachtig gelegen vlieglocatie.
De hemel was vrijwel onbewolkt en de wind NO, zwak (0 – 2,5 m/s).
De windrichting was gunstig, nl. Parallel aan de startbaan.
Het opzetten van de rakken ging vrij snel, maar het installeren van de "toeters en bellen" gaf weer de nodige vertraging.
De volgorde van de taken werd vastgesteld op: Afstand-Thermiek-Speed –Speed-Afstand-Thermiek.
Omdat er enkele nieuwe helpers waren, werd door de eerste groep vliegers een oefenrondje gevlogen. Dit verliep goed en kon er gestart worden met de wedstrijd.
Omdat het deelnemersaantal dusdanig klein was (slechts 13 deelnemers), werd gevlogen in groepen van 3 vliegers.
Dit houdt in, dat er meer 1000 scores zijn.
Om precies 11.00 uur ging de eerste groep vliegers van start, Meteen ging er iets mis met de signalering en werd met de hele groep overgestart.
Vanaf dat moment verliep alles volgens het boekje.
Na het beëindigen van de eerste ronde werd even een korte lunchpauze ingelast en daarna volgde ronde 2 met de speedtaak als eerste.
Hierbij kwam Joris ten Holt bij de laatste lap even met de vleugeltip in aanraking met een aantal hoog opgegroeide planten.
Een spectaculair rondzwiepende kist trok ieders aandacht, maar de schade bleef gelukkig beperkt tot een servoheveltje.
Frans van Peer beleefde het moment van de dag, door de snelste tijd neer te zetten. Hij zou hierdoor niet meer ingehaald worden.
Bij de afstand bepaalde vooral het moment van starten hoeveel laps er gevlogen kon worden. Grote verschillen traden hierbij op.
Tenslotte werd de wedstrijd beëindigd met de thermiektaak.
Hierbij kwam het vooral op aan om de tijd precies te vliegen, want vrijwel alle toestellen bleven zo lang boven als je maar wilde.
De uitslag was snel bekend een Frans van Peer ging deze wedstrijd met de grootste beker naar huis.
Tweede werd Jeroen Smits, derde was Ben Ros, Frits Donker Duyvis werd vierde en Nico v.d. Burg eindigde als vijfde.
Voor de overige plaatsingen en de behaalde punten kan de KNVvL site geraadpleegd worden.
Opnieuw een dag om met plezier aan terug te denken.
De wedstrijdleider, Jac van As.
F3B Wedstrijd 15 juni 2003
| Deelnemers: | Ronde 1 | Ronde 2 | Totaal |
| F. van Peer | 2962 | 2971 | 5933 |
| J. Smit | 2817 | 3000 | 5817 |
| B. Ros | 2811 | 2828 | 5639 |
| F. Donker Duyvis | 2778 | 2813 | 5592 |
| N. van de Burg | 2688 | 2894 | 5582 |
| S. Buitendijk | 2905 | 2495 | 5400 |
| F. Vreugdenhil | 2584 | 2767 | 5351 |
| E. Heijne | 2572 | 2651 | 5223 |
| T. Volkers | 2485 | 2586 | 5071 |
| H. Bonestroo | 2680 | 2303 | 4983 |
| D. Burema | 2587 | 2235 | 4822 |
| J. ten Holt | 2690 | 1985 | 4675 |
| H. Kloosterman | 2367 | 1987 | 4354 |
Copyright © WBLC "De Grondpiloten"
Fun Fly Zweef 2003
Zondag 17 Augustus 2003
Na weken van droogte en extreme warmte, was het op deze zondagmiddag bewolkt en precies om 13.00 uur begon het zelfs te regenen.
Toch waren er op dat moment al 15 inschrijvingen voor de fun zweef wedstrijd.
Zelfs Fred, onze grootste zweef-fan ;-)) was van de partij.
De lieren stonden opgesteld en de zwevers lagen klaar.
Alleen de zenders werden tegen de regen beschermd, terwijl we zelf onder de diverse parapluis en de bomen van het nabij gelegen bosje probeerden droog te blijven.
Gelukkig hoefden we niet lang te wachten en het regenen nam af.
Het programma kon starten.
Intussen meldde zich nog een 16de deelnemer.
Zijn zoon Jasper mocht meteen als jurylid de stopwatch hanteren.
Er waren dit jaar 3 programmapunten waarbij het niet uitmaakte of je nu een beginner was of een gevorderde vlieger. Een echt fun programma.
Na het loskoppelen geeft de vlieger zijn te vliegen tijd door aan de jury.
Er moet minimaal 1 minuut gevlogen worden, en de tijd stop zodra het toestel stil ligt op de grond.
Dan worden er punten gegeven voor het verschil in de gevlogen tijd en de opgegeven tijd.
Er mag geen hulp gegeven worden om de tijd door te geven, en ook mag er geen gebruik gemaakt worden van timers op zenders of waar dan ook.
Je moet dus zelf gaan tellen, en hopen dat je goed zit want het kan zijn dat je collega vliegers allerlei nummers naar je staan te roepen zodat je de tel kwijt raakt.
De puntentelling:
Tijdsverschil
Punten
minder dan 5 sec
100 punten
van 5 tot 15 sec
75 punten
van 15 tot 25 sec
50 punten
van 25 tot 50 sec
25 punten
meer dan 50 sec
0 punten
De lier wordt klaargemaakt.
Frans van Meer beet het spits af.
Vrijwel alle vliegers kozen voor een vlucht van 2 minuten.
Had Fred dat nou ook maar gedaan, hij meldde 1 minuut en vloog precies 121 seconden.
Omdat het zwevertje van Gerrie Becht maar eens per jaar in actie komt, werd dit door nog een drietal andere leden benut om te vliegen.
Opdracht 2: Schijvenlanding.
De bedoeling was om in de buurt van een van de vijf op het veld gelegde schijven te landen.
De minimum tijd hiervoor was 2 minuten vliegen de maximum tijd 4 minuten.
Hier kreeg de vlieger wel te horen zodra zijn 2 minuten voorbij waren.
De schijven leverden verschillende, voor de vlieger onbekende hoeveelheid punten op.
Vanzelfsprekend kreeg je voor een landing in de maïs geen punten.
Dat merkte Ad Castelijn, die op zijn laatste stukje voor de landing zo wild ging vliegen, dat hij het veld niet meer kon halen.
Gelukkig bleef zijn toestel schadevrij.
De jury in actie.
Opdracht 3: Kunstjes maken.
Hierbij werd van de vlieger gevraagd om een nette looping te maken en daarna een liggende acht te draaien.
Jasper was de enige die voor deze figuren punten zou geven.
Omdat het toestel van Jurgen Haast onvoldoende hoogte kreeg, viel hij hierbij buiten de punten en ook alle "leenvliegers" pakten ernaast omdat Gerrie Becht ze had weten uitschakelen door in ronde 2 zijn toestel te beschadigen zodat het niet meer vliegwaardig was.
Zelf vloog hij de laatste opdracht nog met het toestel van Arthur de Groot.
Omdat de zwever van Gerrie niet meer vliegwaardig was (??????) stelde Arthur de Groot zijn zwever ter beschikking.
Fred maakte hier een leuke vlucht mee, maar kwam maar amper op het veld.
Eddo moest ook nog een vluchtje maken met de zwever, en na de startbriefing waarbij even uitgelegd werd dat starten met de remkleppen uit niet aan te bevelen was ging Eddo ook omhoog, en steeds verder van het veld.
Na wat zenuwachtig gestuur bleek dat de zwever nog maar naar één kant wilde draaien (Arthur werd toen wat bleker), en is die met moeite weer op het veld gekregen.
Oorzaak was een zwakke soldeerverbinding bij het richtingsroer.
Jac van As parkeerde zijn vliegtuig na de laatste vlucht tegen een paal van ons veiligheidshek en bewees daarmee dat het hek zijn werk goed doet.
De vleugel omarmde de paal innig, maar of de eigenaar zo blij was met deze romance valt te betwijfelen.
De puntentelling na afloop van de wedstrijd verliep heel vlot en de uitslag was ook verrassend:
De grote wisselbeker ging naar Bert Scholten (245pnt)
Tweede werd Arthur de Groot (235pnt).
De derde plaats werd gedeeld door Ben Ros en Jac van As (225pnt).
De vierde plaats ging naar Patrick Westdijk en Piet Timmermans (215pnt).
Daarna volgden Frans van Meer en Frans van Peer (205 pnt).
Edwin Martens volgde met (195pnt).
Daarna werd het verschil groter want Rinus van Bekkum haalde (160 pnt)
Gerrie Becht (140pnt)
Fred de Man (105pnt).
Dan weer een gedeelde plaats voor Jack Hoogerwerf en Ad Castelijn (100pnt).
Eddo Gelok (75pnt)
en de grootste pechvogel van dit weekend Jurgen Haast als laatste met (25pnt).
Er was voor de eerste drie deelnemers een herdenkingsstandaard en voor alle deelnemers een prijs.
Voor de junior werd nog een extra prijsje overhandigd.
Het was alweer een Prima verlopen wedstrijddag, en een complimentje voor de organisatie.
(Met dank aan Jac van As voor het verslag)
Copyright © WBLC "De Grondpiloten"
Foto's op de fotopagina van onze site.
Fun Fly Motor 2003
Fun-Fly motor
Zondag 7 september 2003
Eindelijk was het weer zover, de Fun Motor wedstrijd.
De weersverwachting was twijfelachtig, maar op ons veld was er geen wolkje aan de lucht.
Dat was niet overal zo, want in de omtrekzagen we soms weer heel dikke wolken, die elders gelukkig nog voor de nodige neerslag hebben gezorgd.
Het programma was tot het moment van de briefing geheim gehouden, dus wij waren vol verwachting van de opdrachten.
Er waren 17 deelnemers en dat was , gezien het aantal afmeldingen best goed.
Vooral omdat er enkele junioren bij waren, die pas dit jaar begonnen zijn met vliegen.
Als eerste opdracht moest het brevetprogramma gevlogen worden, maar dan zonder hulp van de tekst.
Volledige concentratie en een strenge jury
Poging 1
Opdracht twee luidde: Paaltjes vliegen.
Gelukkig waren de paaltjes van tempex. Mooi geplaatst in een vierkant van 6 x 6 meter en in het midden een paaltje, met de lengte naar keuze.
1 meter, 75 cm, 50 cm of 25 cm.
Het ging niet alleen om het middelste paaltje, want de buitenste 4 leverde strafpunten op.
En dat hebben veel deelnemers gemerkt.
Hoe gemakkelijk was het niet om een of meerdere paaltjes te raken en hoe moeilijk bleek het om het middelste om te vliegen.
Slechts een enkeling slaagde hierin en dat leverde de benodigde punten op.
Mislukt !!![]()
Volgende poging door een andere deelnemer.
Jammer, weer strafpunten.
Als laatste opdracht volgende het: Limbovliegen.
Hier werden echter geen tempexpaaltjes gebruikt, maar plastic pijp, die bij aanvliegen bijna vanzelf omviel.
Als limbodraad werd crêpepapier gebruikt.
Toch leverde de plastic pijp bij sommige een klein deukje in de voorlijst van de vleugel op, maar gelukkig was er bij niemand echte schade.
Een enkeling kreeg het toestel onder de draad door, maar Edwin bleef er maar onderdoor vliegen.
Wel zes keer binnen de gestelde tijd.
Een bijzondere vermelding mag wel voor ons juniorlid Randy gelden, want hij vloog eveneens zonder mankeren onder de draad.
Wel werden voor de junioren de plastic pijpen vervangen door tempex.
De uitslag:
1e prijs Edwin
2e prijs Jac
Een gedeelde 3e prijs Eddo en Bert
Omdat Bert vorig jaar de beker al had gehad kreeg Eddo de bijbehorende standaard.
Voor een grotere afbeelding klik op de foto. Met dank aan de organisatie voor de zeer geslaagde wedstrijd.
Verslag: Jac van As
Foto`s: Arthur de Groot
Copyright © by WBLC "De Grondpiloten"
Foto's op de fotopagina van onze website.
Soldeeravond 2003
Thema-avond Solderen
Vrijdagavond 7 maart, een geweldige opkomst.
Schijnbaar heeft een groot aantal leden deze keer het mededelingen blad goed gelezen.
(Of heeft de extra oproep via e-mail zijn werk goed gedaan?)
Het maken van een accutester is een leuk werkje, maar het voorkomen van een crash door een accufalen is nog belangrijker.
Er waren voldoende bouwpakketjes van dit o zo handige meetapparaatje voorhanden.
Als door het het gebruik van deze tester een crash van een modelvliegtuig wordt voorkomen dan heeft het zijn geld dubbel en dwars terug verdiend.
Elf clubleden zaten als volleerde elektronicamonteurs te solderen.
Er was zelfs nog geen tijd voor een biertje.
Dat kwam pas nadat alle testers afgeregeld waren.
De vraag naar meer testertjes blijft bestaan en ook voor maispiepers is er belangstelling.
Verslag van de extra soldeeravond op 23 mei 2003.
Wegens het grote succes van de voorgaande soldeeravond, waarbij maar liefst 11 accutesters zijn gebouwd, leek het ons raadzaam om voor het vliegseizoen nogmaals ieder de kans te geven om een accutester te bouwen.
Hieraan werd gehoor gegeven en opnieuw zijn er 7 accutesters gebouwd en afgeregeld.
Nu is het gebruik van zo’n accutester niet zo moeilijk, maar een kleine aanwijzing voor het gebruik is
wel op zijn plaats.
De accutester is gebaseerd op een opnamestroom die overeenkomt met het aansturen van 2 servo’s, bij een accupakket van 4 NiCad cellen.
Nominaal 4,8 Volt. De ledjes zijn zo geschakeld, dat bij een volle, pas geladen accu alle ledjes branden.
Al vrij snel zal één ledje doven. Dit is normaal.
De belangrijkste ledjes zijn eigenlijk de laatste 2. (meestal geel en rood gekozen).
Bij het gele ledje is de spanning nog 4,9 – 4,95 Volt.
Dat betekent, dat de ontladingscurve nog in het veilige gebied zit en kan er nog wel gevlogen worden.
Hoe lang is afhankelijk van het aantal servo’s en de kwaliteit van de accu.
Het rode ledje geeft aan, dat er nog 4,8 – 4,85 Volt beschikbaar is.
Wat echter niet wordt aangegeven is de nog beschikbare tijd, dus de resterende capaciteit.
Voor veel accupaketten is dit een teken, dat de spanning weldra snel zal zakken.
Vandaar de rode led.
Wilt u dat een keer precies weten, dan zal een capaciteitstest nodig zijn.
Hiervoor sluit je de accutester aan op de goed geladen accu en worden de tijden genoteerd waarbij de ledjes doven.
Vergeet niet om de accutester los te koppelen na het doven van het laatste ledje!
Als je nu een grafiek maakt van de spanning (aantal ledjes) en de tijd, krijg je precies de capacitiet van de accu in beeld.
De benodigde tijd is afhankelijk van de opgegeven capaciteit van de accu.
Zo zal een 500mAh accu na 2,5 uur leeg zijn, maar een 1500mAh accu pas na 7,5 uur.
Ook zal een versleten accu (sterk verminderde capaciteit) veel sneller leeg zijn.
Als echter een versleten accu, direct na enkele minuten laden op de tester aangesloten wordt, dan geeft hij direct 4 ledjes aan, maar die doven heel snel allemaal uit.
Dus laat de tester ook eens iets langer aangesloten zitten.
Al met al een heel verhaal, maar wel belangrijk om crashes te voorkomen wegens accufouten.
Jac.
Copyright © WBLC "De Grondpiloten"
Snertvliegen 2003
SNERTVLIEGEN 2003
Zoals elk jaar zijn we het nieuwe jaar weer begonnen met Snertvliegen als eerste activiteit.
Enkele fanaticy hebben reeds eerder dit jaar de regen en wind getrotseerd, maar dat mag geen afbreuk doen aan dit evenement.
Het weer was erg gunstig.
Lichte vrieskou, weinig wind en af en toe een kruimeltje sneeuw.
Terwijl Rina voor de warme snert zorgde, geholpen door roerder Rinus, mocht ik als eerste deze dag het luchtruim kiezen.
Mijn oude motor wilde niet zo erg, maar met half gas bleef hij lopen.
Hoewel de kreten "lager,lager" klonken, bleef het model in de lucht tot op een ongelegen moment de motor afsloeg.
De eerste buitenlanding werd een feit.
Het stoppelveld naast ons (weliswaar hobbelige) grasveld was geen beste landingsbaan en de door de kou broze plastic propeller en spinner moesten het ontgelden.
Door nog enkele clubleden werd hierna nog gevlogen, maar de koude vingers noodzaakten na elke vlucht weer een opwarmertje in ons chalet, waar naast de bekende erwtensoep ook nog tomatensoep werd geserveerd. Ook de warme chocomel vond gretig aftrek.
Toch heeft nog een tweede clublid een buitenlanding voor elkaar gekregen.
Het ging om een "rood" vliegtuig dat bij de landing onder de draad doorschoot tot in het naastliggende veld.
Hierbij is geen schade ontstaan, maar het was wel spectaculair, want hij (of zij, want het was Miss L.A.) miste op een haar na het paaltje.
Omstreeks 4 uur werd het kouder en begon ieder zijn spullen in te pakken.
We kunnen wederom terugzien op een geslaagd evenement.
Jac.